Dlaczego po 40-tce potrzebujesz strategii ochrony a nie większej motywacji

Budzisz się o 3:15 rano.

Nie budzi Cię hałas za oknem, ale nagła myśl o mailu, którego nie wysłałeś, albo o trudnej rozmowie, która czeka Cię o 9:00. Leżysz w ciemności, czując ucisk w klatce piersiowej i zastanawiasz się, kiedy praca przestała być wyzwaniem, a stała się ciężarem, który niesiesz nawet przez sen.

Wiele osób mając 40, 45 czy 50 lat czują, że ich zasoby właśnie się kończą. Pokażę Ci, że to, co bierzesz za swoją słabość, jest wynikiem konkretnych mechanizmów systemowych. Oraz że jedynym wyjściem nie jest „zaciskanie zębów”, ale wdrożenie strategii ochrony.

Świat, który normalizuje eksploatowanie energii

Obecne czasy można nazwać erą ciągłej aktualizacji. Przy czym, nasze biologiczne „systemy operacyjne” nie są projektowane do pracy w trybie 24/7 pod wysokim napięciem przez kilka dekad z rzędu. Na rynku pracy, szczególnie w sektorach IT czy w finansowym, ale nie tylko w nich, doszło do groźnej normalizacji: przeciążenie stało się synonimem profesjonalizmu, a brak granic swoistym dowodem na lojalność.

Z perspektywy biznesu, organizacje często budują systemy, które optymalizują wynik, całkowicie pomijając koszt ludzki jako zmienną w równaniu długoterminowej rentowności. Systemy te mieszają role, rozmywają granice i przerzucają odpowiedzialność na jednostkę, nie dając jej przy tym odpowiednich zasobów. Jeśli czujesz się przytłoczony, to nie dlatego, że nagle straciłeś kompetencje. To system, w którym funkcjonujesz, przestał być kompatybilny z Twoją potrzebą regeneracji i zdrowia.

Idąc dalej, jeden z moich klientów był przez 15 lat taki „strażakiem”. Naprawiał zepsute procesy, ratował trudne kontrakty, był dostępny dla zarządu o każdej porze.

Zewnętrznie: sukces, wysokie premie, prestiż.

Wewnętrznie: narastający lęk, problemy z ciśnieniem i poczucie, że jest zakładnikiem własnej skuteczności.

Punkt zwrotny nastąpił, gdy podczas ważnego spotkania zarządu poczuł, że nie jest w stanie wykrztusić słowa. To nie był brak wiedzy a coś na kształt buntu organizmu. Myślał, że zawiódł. W rzeczywistości jego ciało po prostu wystawiło rachunek za lata ignorowania sygnałów ostrzegawczych. Jak pisze Daniel Kahneman:

„Możemy być ślepi na oczywiste, a co więcej, jesteśmy ślepi na własną ślepotę”.

Mój klient przez wiele lat był ślepy na koszt, jaki ponosił, dopóki system nie powiedział „stop”.

Diagnoza. Dlaczego po 40-tce koszt rośnie wykładniczo?

Czasem spotykam się z przekonaniem, że po czterdziestce powinniśmy być „niezniszczalni” dzięki doświadczeniu. Niestety, życie udowadnia nam, że jest inaczej. Koszt pracy rośnie z trzech powodów:

• Nasz układ nerwowy po 40. roku życia potrzebuje więcej czasu na powrót do homeostazy po wyrzucie kortyzolu. Stres, który w wieku 25 lat „rozchodziliśmy” w jeden wieczór, teraz zostaje w nas na dni.
• Jesteś w wieku, w którym często opiekujesz się dorastającymi dziećmi i starzejącymi się rodzicami, jednocześnie pełniąc kluczowe role w firmie. Twoje „moce przerobowe” są dzielone na więcej frontów niż kiedykolwiek.
• Jeśli przez lata adaptowałeś się do trudnych warunków, Twój mózg mógł uznać, że nie masz wpływu na otoczenie. Zaczynasz akceptować toksyczność jako „naturalny element krajobrazu”.

Warto tu przywołać koncepcję bezpieczeństwa psychologicznego Amy Edmondson. W wielu firmach systemowo brakuje przestrzeni na przyznanie:

„To zadanie mnie przerasta bo nie mam do tego wystarczajacych zasobów”.

Zamiast tego uruchamia się dysonans poznawczy:

„Przecież zarabiam dobrze, nie powinienem narzekać”

co tylko pogłębia wewnętrzny konflikt i stres.

7 sygnałów, że płacisz „podatek od zdrowia”

Zanim przejdziesz do działania, sprawdź, ile z poniższych punktów dotyczy Ciebie w okresie ostatnich 3 miesięcy:

Cynizm i dystans. Złapałeś się na tym, że coraz częściej myślisz o klientach lub współpracownikach z niechęcią lub ironią.

Problemy z koncentracją. Czytasz ten sam akapit trzeci raz, a Twoje myśli uciekają w stronę scenariuszy lękowych i tzw. ruminacji.

Reakcje somatyczne. Napięciowe bóle głowy, ucisk w żołądku przed poniedziałkiem, bezsenność oraz zmiany skórne.

Poczucie braku sprawczości. Masz wrażenie, że tylko „reagujesz” na pożary, a nie „zarządzasz” swoim czasem.

Izolacja społeczna. Po pracy nie masz siły na rozmowę nawet z najbliższymi; marzysz tylko o ciszy lub bezmyślnym scrollowaniu odmóżdżających treści w telefonie.

Spadek poczucia własnej wartości. Mimo sukcesów, czujesz się jak „oszust”, który zaraz zostanie zdemaskowany, bo „nie dowozi” tak szybko jak kiedyś.

Utrata sensu. Pytanie „Po co ja to robię?” pojawia się częściej niż raz w tygodniu.

Ochrona to nie słabość

Większość menedżerów popełnia ten sam błąd: gdy czują zmęczenie, szukają nowej techniki zarządzania czasem albo kolejnego szkolenia z motywacji. To jak dolewanie paliwa do silnika, który się zaciera.

Po 40-tce nie wygrywa ten, kto jest twardszy, tylko ten, kto potrafi mądrzej chronić siebie. Jak zauważa Cal Newport w koncepcji Slow Productivity: „Pracujemy najlepiej, gdy pracujemy nad mniejszą liczbą rzeczy, w spokojniejszym tempie”. W biznesie ochrona zasobów osobistych to najwyższa forma profesjonalizmu.

Jeśli Ty „padniesz”, ucierpi Twój zespół, Twoja rodzina i Twoje wyniki.

Jak zacząć chronić siebie

Zadaj sobie poniższe pytania i odpowiedz na nie uczciwie:

1. Gdybyś był swoim własnym doradcą biznesowym, co byś sobie poradził, patrząc na swój obecny poziom zmęczenia?
2. Jaka jest jedna rzecz, którą robisz „z lojalności”, a która realnie niszczy Twoje zdrowie?
3. O ile procent spadłaby Twoja efektywność, gdybyś zaczął stawiać granice? (Zazwyczaj odpowiedź brzmi: wcale, wręcz by wzrosła).

Jeśli czujesz, że praca zaczyna kosztować Cię zbyt wiele i chcesz poznać konkretne narzędzia ochrony zapraszam Cię do udziału w bloku moich 5 bezpłatnych szkoleń

„Przetrwaj i wzmocnij się. Odporność w trudnym środowisku” (czwartek, 19:00, online) w ramach mojego programu #ZawodowyRestart.

Zapraszam Cię do zrobienia pierwszego kroku. Nie musisz przechodzić przez to sam i nie musisz wyważać otwartych drzwi.

Zarejestrujesz się wypełniając ten formularz

Co się stanie, jeśli nic nie zmienisz?

Scenariusz jest przewidywalny i wielokrotnie obserwowany.

Twoje ciało w końcu przejmie kontrolę nad procesem decyzyjnym. Nagłe zwolnienie lekarskie, błąd w kluczowym projekcie wynikający z przemęczenia, albo kryzys w relacjach rodzinnych. To są koszty, których nie zrównoważy żadna premia roczna.

Ale jest też druga strona. Możesz stać się osobą, która świadomie zarządza swoim wpływem. Menedżerem, który dowozi wyniki, bo ma energię do myślenia strategicznego, a nie tylko do gaszenia pożarów. Możesz przejść transformację z osoby, która „znosi wszystko w milczeniu”, w lidera, który świadomie ustala warunki, na jakich wnosi swoją wartość do firmy.

Zadbaj o swoje „systemy obronne” już dziś!